Noodzakelijk

Ik zit in mijn tropenjaren

Beter maar want waar de echte tropen waren

Weten ze straks nog uit verhalen

Waar de

bomen gekapt,

Kinderen uit huis

Ik dan niet meer nodig

De zwarte bodem sist

Na de zoveelste bosbrand

 

Hoop ik dat iemand me nog mist

Zoals ik nu gemist wordt

Ik besta namelijk

noodzakelijk

Mijn zijn en het zijne, onlosmakelijk

Want waar we ooit nog droge mensen waren

Zitten we nu in tropenjaren

Ooit was ik te dik

Te lelijk

En te dom

En hoewel dat dus niet over gaat

Ben ik nu noodzakelijkkwaad

Ik ben nodig

Heel hard nodig

Kleine handjes grijpen naar mijn borst

Kleine tandjes bijten en ik mors

Kleine verhalen ontluikend in echte dromen

De echte mensen die daar dus van komen

 

Mezelf terug vinden na het branden

Mezelf terugvinden na babyhanden

Mezelf terug vinden in de as

Geen feniks

maar gewoon een soort duif met brandwonden

 

Ik ben kwaad

Hoofdzakelijk kwaad

op mijn man en op de staat

 

gewoon in huis en op de straat

ik ben

noodzakelijk

kwaad

 

Midden in mijn tropenjaren,

Woest en wild, zachte momenten sparen

Slapeloos ok,

Maar noodzakelijk

Volgende
Volgende

Ademen